با عضویت در خبرنامه مطالب را در ایمیل خود دنبال کنید

آینده کاری

Sahell2270@gmail.com asked 10 ماه ago

با عرض سلام و اهدا تحیات 
بنده دانشجوی ترم آخر  دانشگاه علوم قضایی هستم. در مورد آینده کاری خود دچار تردید بوده و برایم  سخت شده که بتوانم وظیفه ی خود را درست دریابم و در آن مسیر مستحکم و یک دل گام بردارم. البته در ارزش و اهمیت والای مقام قضا و در اینکه امروزه  دستگاه قضا چقدر نیازمند نیرو های صالح و متعهد است؛ تردیدی نیست. ولی اینکه آیا با این نظام قضایی پر اشکال ما بنده بتوانم پس از سی سال عاقبت به خیر بیرون آیم تردید دارم.
فلذا نمی دانم خارج شده و در زمینه های تحصیلات تکمیلی و علمی _ پژوهشی وارد شوم یا همین مسیر را ادامه دهم. البته علاقه به کارهای علمی پژوهشی به ویژه در زمینه های مستحدث حقوقی را دارم (البته این مسیر هم مشکلات خاص خودش را دارد) و چون شما مسیر مشابهی را طی نموده اید و از دستگاه قضا خارج شده  و هم اکنون مشغول فعالیت در زمینه های علمی _ پژوهشی  هستید و قطعا رفقایی  داشته اید  که وارد دستگاه  قضا شدند ؛ بنا بر این دورنمای بهتری داشته و میتوانید نظر مناسبی ارائه دهید.
با تشکر  از صرف وقت و التماس دعا

دکتر طاهر حبیب زاده عضو سایت replied 10 ماه ago

پاسخ دکتر حبیب زاده:
سلام علکیم

نظر دادن در این امر چندان ساده نیست و نیازمند یک صحبت دقیق تر است. با این حال چیزی که بنده فکر می کنم باید در راس برنامه ریزی و هدف گذاری باشد سلامت دین است. ما در ابتدا مسول حفظ دین خودمان هستیم نه چیز دیگر، حتی اگر حفظ دین منجر به از بین رفتن دنیایمان باشد، باید به دنبال حفظ دین مان برویم و کاری نداشته باشیم دنیایمان چه می شود. قطعا صاحب دین، به فکر دنیای ما خواهد بود.
آیا شما فکر می کنید در مقام قضا می توانید دینتان را حفظ کنید؟ چه تضمینی دارید؟؟؟ مگر حفظ دین به سادگی است یا قضاوت کردن ساده است؟
بنده اساسا کسی را ترغیب به قضا یا منع از قضا نمی کنم. لکن برداشتم این است که الان در سیستم قضایی کشور ما اساسا قضاوت به معنی واقعی کلمه وجود ندارد. وقتی آمار مختومه یک قاضی در یک ماه باید فلان عدد چند دهی را بگذرد، آیا این قضاوت است؟ عمدتا باید گفت در ایران نوعا قضاوت آن مقام خطیر را ندارد، بلکه یک مقام اداری است که تصمیماتش ضمانت اجرا دارد و ما اسمش را قضا و قضاوت نهاده ایم.
قضاوت یک موضوع بسیار پیچیده ای است که محتاج به اجتهاد نسبی قاضی حداقل در یک حوزه تخصصی در کنار بقیه شرایط از جمله تقوای بالاست. در زمان شروع به قضاوت چند نفر از آقایان می توانند مدعی یک تخصص در یک زمینه از علم حقوق شوند؟؟؟ مگر می شود به این سادگی هر کسی را با یک آزمون حقوقی متوسط و اختبار و بعد کارآموزی فشرده وارد دستگاه قضایی کرد و قلم به دست اش داد برای قضاوت؟ قضاوت شرایط دارد و اگر کسی عنداللهی شرایطش را ندارد نباید وارد شود والا به ضرر دین و آخرت خود و دیگران تمام می شود و دادگاه که مرجع تظلمات مردم است خودش می شود ظالم.

اگر کسی استعداد تحقیق و پژوهش و خدمت علمی از این طریق را دارد، بنده قطعا این مسیر را پیشنهاد می کند. اگر کسی این استعداد را ندارد اما راه تامین اقتصاد خود و خانواده اش را در حد نیاز از مسیرهای ایمن تر دیگر دارد، باز بنده عرض خواهم کرد ابدا به دنبال قضاوت نروند. مگر اینکه فرد مضطر باشد و راهی جز این نداشته باشد که تعداد این افراد هم به شدت کم است.

همیشه موفق باشید.